من نمیدونم این متنو از کجا آوردم!!

ولی قشنگه!!

خویش را باور کن
هیچ کس جز تو نخواهد آمد
هیچ کس بر در این خانه نخواهد کوبید

شعله روشن این باغ تو باید باشی
هیچ کس جز تو نخواهد تابید

سرو آزاده این باغ تو باید باشی
هیچ کس چون تو نخواهد بارید

رعد این صحنه تو باید باشی
هیچ کس جز تو نخواهد غرید

چشمه جاری این دشت تو باید باشی
هیچ کس چون تو نخواهد جوشید

باز کن پنجره را
صبح آمده است
در این خانه رخوت بگشای
باز هم منتظری؟
هیچ کس بر در این خانه نخواهد کوبید
و نمیگوید برخیز،صبح است،بهار آمده است
خانه ساکت تر از آن است که میپنداری
داغ دیرین تر از آن است که میپنداری
نازنین،سرنگون کردن غم حرکت آسانی نیست
لیک آسان تر از آن است که میپنداری
ریشه ها میگویند ما توانا تر از آنیم که میپنداری

هیچ کس جز تو نخواهد آمد
هیچ بذری بی تو روی این خاک نخواهد پاشید
از دل خاک نخواهد رویید
خوشه ای نیز نخواهد برخاست
اسب اندیشه خود را زین کن
تک سوار سحر جاده تو باید باشی
هیچ کس جز تو نخواهد بارید
و خدا میداند و خدا میخواهد
که تو خدای باشی بر پهنه این خاک
نازنین داس بی دسته ما سالها خوشه نارسته بذری را بر میچیند
که به دست پدران ما بر خاک نریخت
کودکان فردا خرمن کشته امروز تو را میجویند
خواب و خاموشی امروز تو را در حضور تاریخ،
در نگاه فردا هیچ کس بر تو نخواهد بخشید.
باز هم منتظری؟
هیچ کس بر در این خانه نخواهد کوبید
ونمیگوید برخیز،که صبح است،بهار آمده است
 
تو بهاری-آری-خویش را باور کن!